De ViaRhôna volgt de Rhône van het Meer van Genève tot aan de Middellandse Zee. De rivier dicteert het traject, en rivieren lopen nu eenmaal niet bergop. Voor een groep met verschillende fietsniveaus is dat ideaal: iedereen geraakt aan het einde van de dag, niemand hijgt halverwege een klim.Stephan en zijn vrienden vertrokken in Valence en fietsten richting Méditerranée. Dat stuk combineert ruige Ardèche-landschappen met steeds breder wordende vlaktes en lavendelgeuren in de verte. Onderweg rij je langs wijngaarden van de Côtes du Rhône en marktstadjes vol lokale kazen en wijnen. 'Geen te zwaar klimwerk hier, maar er valt des te meer te proeven', zegt Stephan. 'Precies wat een combinatie-vriendengroep zoekt.'

Het jaar erop fietsten ze langs het Canal du Midi. Een heel andere sfeer dan de ViaRhôna: rustiger, met platanen die een groen dak vormen boven het jaagpad. Waar de Rhône-route open en zonovergoten aanvoelt, is het Canal du Midi intiemer. Je fietst er in de schaduw, langs sluizen en kleine Zuid-Franse dorpjes die uitnodigen tot een stop."Net als bij de ViaRhôna draait het hier niet alleen om kilometers maken", vertelt Stephan. "Het is de combinatie die telt: een ochtendrit en een lange lunch op een terrasje."

Volgend jaar wisselen Stephan en zijn vrienden de fiets voor wandelschoenen. Hadrians Wall in Noord-Engeland staat op de planning — een meerdaagse wandeling langs de Romeinse muur die ooit het einde van het rijk markeerde.'Het mooiste stuk ligt tussen Chollerford en Gilsland. Daar wandel je langs indrukwekkende overblijfselen en Romeinse forten zoals Housesteads, met steile heuvels als decor', weet Stephan al te vertellen — zijn research is al gestart. Het pad is over het algemeen niet zwaar, maar net dat centrale gedeelte bij de Whin Sill-rotsrug zorgt voor heel wat korte klimmetjes en afdalingen. Genoeg uitdaging dus om het interessant te houden, zonder dat het een echte bergtocht wordt.